MILAN KARANOVIĆ

HPIM2846.gif
Podeli:

Milan Karanović

(Velika Rujiška, 23.04.1882 — 1955)

Životno đelo Milana Karanovića, etnologa s kraja devetnaestog i početka dvadesetog vijeka, predstavlja veliki doprinos istraživanju etnografskog blaga Bosanske Krajine.

U početku kao parohijski sveštenik, a potom kao etnolog-istraživač, Karanović je istražio izuzetno vrijednu kulturnu zaostavštinu velikog dijela krajiškog područja. Narodne pjesme, vezovi, narodni običaji samo su dio folklornog bogatstva prikupljenog u gotovo pedesetogodišnjem radu ovog vrijednog naučnog radnika.

Rođen je 23. aprila 1882. godine u novljanskom selu Velika Rujiška, Podgrmec. Školovanje ga nakratko odvodi sa krajiških prostora; nakon osnovne škole odlazi u Sarajevo gđe završava Zanatlijsku školu, a potom i sarajevsku gimnaziju. Nakon svršenih šest razreda gimnazije upisuje i Bogosloviju u Reljevu, te 1909. godine dolazi za parohijskog sveštenika u krajiško selo Rujnicu. 1911. godine izabran je za počasnog člana Eparhijskog crkvenog suda u Banjaluci odakle je, 1913., premješten u Veliku Kladušu. U vrijeme Prvog svjetskog rata Karanović je, zbog pripadništva Kočićevoj grupi „Otadžbina“, jedno vrijeme bio zatvoren u banjalučkom Vojnom zatvoru. Po svršetku rata bacio je svešteničku odeždu i kao etnograf-kustos ostatak života proveo u Sarajevu. Milan Karanović je umro 1955. god.

Karanovićev istraživački rad je izuzetno obiman; pored 300 raznih članaka, od kojih 164 pripada oblasti etnografije, napisao je i objavio dva đela većeg obima: „Pounje Bosanske Krajine“ i „Sanička župa“. Sarađivao je u mnogim listovima: „Srpska riječ“, „Narod“, „Srbobran“, „Novi život“, „Prosveta“, „Srpsko kolo“, „Politika'“… Brojni članci, uključujući i đela većeg obima, izišli su u izdanjima Srpske akademije nauka.

Karanovićevi naučni poduhvati nisu ostali nezapaženi; o njegovoj ličnosi i đelu napisane su brojne kritike i studije, a zapazio ga je i svesrdno podržao naš priznati naučni radnik Jovan Cvijić.

Njegovi etnografski radovi, uz etnografske radove sveštenika Petra Rađenovića, predstavljaju poseban doprinos poznavanju lokalne prošlosti.

IZBOR IZ BIBLIOGRAFIJE

• Proučavanje sela, Sarajevo, 1907.
• Sa Une, Sarajevo, 1907.
• O naučnom radu Jovana Cvijića, Sarajevo, 1925.
• Božić u srpskim narodnim pjesmama, Sarajevo, 1925.
• Pounje u Bosanskoj Krajini, 1925.
• O tipovima kuća u bosni, Sarajevo, 1927.
• Bosna i Hercegovina, istorijsko-etnografski pregled, 1928.
• O starinskoj narodnoj nošnji Bosanske Krajine, Sarajevo, 1932.
• Manastir Gomionica, beograd, 1934.
• Legenda o blagu cara Lazara, Beograd, 1935.
• Sveti Sava u folkloru Bosanske Krajine, 1936.
• Uskočko i sokolsko gnezdo na Uni, Beograd, 1936.
• Cvijićevi napori oko proučavanja Bosne, Sarajevo, 1937.
• Imljanska narodna nošnja, vez i bojenje

Tekst pripremila Milada Tišma, student srpskog jezika i književnosti.

http://www.riznicasrpska.net/muzika/index.php?topic=325.0

Donirajte ili se reklamirajte na „Srbi u Bosni i Hercegovini kroz epohe i sudbine“ jedinom sajtu na svijetu koji opisuje život našeg naroda na prostorima BiH od naseljavanja Srba u 7. vijeku do odbrambeno-otadžbinskog rata a kroz prizme političke, kulturne i duhovne istorije.
Podeli:

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *

Top